De geschiedenis van het waterpolo

Voetbal in het water De voorloper van het huidige waterpolo was een sport die voor het eerst in 1869 gespeeld werd in Groot-Brittannië, dankzij de inspanningen van een paar sportfanaten die meer leven in de brouwerij wilden bij eentonige zwemwedstrijden. De wedstrijden die destijds gespeeld werden, leken bij lange na niet op het huidige waterpolo, maar ze wekten wel de interesse van jongeren op. Het spel werd 'voetbal in het water' genoemd. Een jaar later vormde de London Swimming Association.




Of stamt waterpolo dan - getuige dit plaatje uit de oudheid -toch af van het paardenpolo ??? 
Een belangrijke rol in het populairder en sneller maken van deze nieuwe sport speelde de Bournemouth Rowing Club, die bepaalde dat het speelveld 50 yards (ongeveer 46 meter) moest zijn. Zij bepaalde tevens dat er zeven spelers aan beide kanten mochten spelen en dat er één scheidsrechter en twee grensrechters moesten fungeren. Er waren nog geen doelen. Het 'doel' van de parijen was de bal te plaatsen op het ponton van de tegenstander. De eerste waterpoloregels werden in 1876 opgetekend en gepubliceerd door Willian Wildon in Glasgow. Daar werd ook de eerste officiële wedstrijd onder de nieuwe regels gespeeld, namelijk in de River Dee. De regels spraken toen ook voor echt eerst van doelen zoals we die nu ook nog kennen.
Het was de spelers niet toegestaan om zich van de bodem af te zetten en de bal met twee handen te vangen en te gooien. Een doelpunt telde pas als de bal in zijn geheel de doellijn tussen beide doelpalen gepasseerd was.